Eleştiri Selis Ruhan

Yazamamak

6 yıl önce | okunma

Niye yazamadığımı ben de bilmiyorum? Çoğu kez oturup içimi dökmek istiyorum ama yapamıyorum. Güzel yazanlara uğrayan ilham perisi bana nedense uğramıyor. Uğrasa da ben kullanamıyorum. Aklıma bir anda yazmak geliyor. Elime kağıdı kalemi alınca da yazı çıkmıyor. Sözcükleri ardı ardına dizemiyorum. Yazmak istediğim çok şey olmasına rağmen bir şeyler yazamıyorum. Yazmaya başladığım andan itibaren tutuluyorum. Yazmaya başlayınca yazamama sıkıntısı da beraberinde geliyor.
Elbette bu sıkıntıyı yaşamamın birçok sebebi vardır. Ben yine de yazmayı çok seviyorum. Canım her istediğinde kalemi hala elime alabiliyorum. Yazamama sıkıntım olsa da yazma istediğim nedense hiç bitmedi. Bitmesini de istemiyorum. Benim derdim ne? Benim derdim, yazdığım bir şeyleri başkalarıyla paylaşacak olmam galiba. Sadece kendim yazdıklarımdan haberdar olmak istiyorum. Yazdıklarım bence sadece beni ilgilendirir. Benim yazdıklarımı bana göre benden başkasının okuması çok zor gönlüme. Benim derdim ünlü olmak değil, para kazanmak değil. Benim amacım sadece rahatlamak. Sıkıntılı olduğumda, konuşacak bir arkadaşım olmadığı zaman yazı yazarak rahatlamaktır.
Bu yüzden derslerde önüme bir konu koyup da bununla ilgili yazı yazmanızı istiyorum diyen öğretmenlere her zaman sinir olurdum. Hala da bu sorun devam ediyor. Yazamıyorum işte. Neden sıkıyorsun ki beni. Beni yazmaktan neden soğutuyorsun ki?
Ben yazma yeteneğimi kendi içimde bir şekilde geliştiririm. Kendi kendime yaparım ben o işi. Canım her sıkıldığında yazma isteğim olduğu zaman yazmaya başlarım. Şuan da sürekli yazdığım kırmızı kaplı bir defterim var. Onu açıp sayfalarını kendi düşüncelerimle doldurmak beni çok mutlu ediyor. Yazmaktan o zaman zevk alıyorum. Yazdıklarım çok saçma olsa da onlara sahipleniyorum. Onlar benim çünkü. Onları ben düşündüm ben kaleme aldım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.