Dudaklar Sustuğunda Kalemler Kanatlanır

HER SOLUKTA BAŞKA BİR ELVEDA

Yitik bir sevdanın peşindeyim yıllardır
Yıkıntılar arasından belki bir umut çıkar diye
Orada bir yerlerdesin biliyorum ey sevgili
Çığlıklarımı duymuyor musun ne?
Gidişlerin geliyor gözlerimin önüne hep
Arkana bakmadan çekip gidişlerin,” gitme” desem mi bilemiyorum artık
Her bakışında ayrı bir elveda, sensizlik bu kadar mı zor?
Bakma artık gözlerime mi desem bilmiyorum
Adeta takılmışım uçan kuşkanadına, ha düştü bakışların ha düşecek
“Gitme” desem mi bilemiyorum artık
Beyazların bile kara geliyor artık gözlerime, kim bu aynadaki bilemiyorum
Yıllardır kapılmışım rüzgârına gidiyorum
Ne kokun kaldı ardında, ne gözlerin, artık “elveda” mı desem bilemiyorum.
Ne bir ses var ufukta ne de bir ışık, karanlığımda boğuluyorum.
Ne kadar çabalarsam bir o kadar uzaklaşıyorum.
İçimdeki haylaz çocuk gitti sanki
Sanki en sevdiğim oyuncağım kırılmış gibi
Oturmuşum ayak izine güneşi bekliyorum sanki doğacakmış gibi
Ne ben elvedalarda yasadım ne de hayallerim
Artık “gitme” desem mi bilmiyorum.

M.TAMER

Editör • 4 Nisan 2016


Previous Post

Next Post

Bir cevap yazın

Your email address will not be published / Required fields are marked *