Dudaklar Sustuğunda Kalemler Kanatlanır

SEN AŞKSIN

Sendin Mecnunu bile tereddüde düşüren. Sendin Hayallerini dağıtan aşıkların. Sendin Rüyalardan uyandırıp, dünyaya yollayan. Sendin ey aşk… Mecnunun adımları Leyla’ya, gönlü sana doğruydu Ferhat’ın elindeki kazma Şirin için, Kalbi ise senin için vuruyordu dağa. Kerem zahiren Aslı’ya vurgun, batınen sana Efsanelerin menşei, Kıssaların membaı, Sevdaların kaynağı sendin. Sendin ey aşk… Çöller seninle tanındı, Dağlar seninle….

Devamını Okuyun

SENİNLE OLMAK

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek. Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun? ”Seni seviyorum” sözcüğü dilimin ucunu ısırırken Her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek. Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun? Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte…

Devamını Okuyun

YİTİRİLEN

Yitirilen Ola ki Yürürüm Bir Başka Aşka Ya da Yürürüm Mavi Olmayan Bir Gülüşe Unutma ki Tek Ask Olduğum Sensin Aşık Olduğum Değil Karanlıkla Süzülüyor İçime Yıkım Dur Diyorum Yıkılıyorum Uçurumları Bas Ucuma Koyuyorum Sonra Okşuyorum Rüzgarda Saçlarını Sıcak İlik Bir Koku Siniyor Yüreğime Gitme Diyorum Düşüyorum Sonra Beni Soruyorlar Bana Tanımıyorum Diyorum Daha Hiç…

Devamını Okuyun

LEYLA KÖŞESİ

Kalbi kurcalıyordu hala. Mecnun ne olmuştu, neredeydi, nasıldı, ne yapıyordu, hali neydi? Geceleri loş gölgeler arasında. Kum tepelerinde, ay yarasında Mecnun’a benzeyen hayaller olurdu. Bu anlarda sanki kalbi dururdu. Bitmiş olan bir daha mı başlayacak? Ne çare başlayan başlamamış. Bitmiş bitmemiş olacak gibi gelirdi ona. Ürküntü geçmiş ama erememişti huzura. Karanlık bitmiş fakat erememişti huzura….

Devamını Okuyun

_Öyle bir giderim ki; kaybedeceğim hiçbir şey olmaz!

_ Ben yaşadıklarımın hiçbirini unutmam. Ama evet! Yeri gelir susarım. Canımı çok… yakan şeyler olur ama yinede susarım, tükenirim. Buna izin de veririm aslında. Salaklığımdan mı? Hayır! Ben kimseye ”GİT” de demem, diyemem. O kişi vazgeçilmez olduğundan mı? Hayır. Ona o kadar şeye rağmen, o kadar değer veririm ki, hergün yaptıklarına utansın diye. Ama bir…

Devamını Okuyun

YAPAYALNIZ

Yalnızlıktı teması. Önceleri “yalın” dı sonra ekler aldı kendine. Bunun bir çoğulluk bir beraberlik getireceğine inanıyordu ama her şeyi ” ı ” sesini düşürdüğünde anladı. ” I ” sız ve ıssız biri oldu, yani “yalın” dı “yalnız” oldu. İnsanlar ona hep “yap” dediler, o da aldı yalnızlığın başına koydu onu. Şaşırdı insanlar. Bir de araya…

Devamını Okuyun